TYPY W RASIE SAMOYED

Niejednokrotnie słyszy się o typach w rasie samoyed.
„Hoduję psy w typie angielskim”, „Mój pies jest w typie skandynawskim”.
Większość ludzi przytakuje, choć nie każdy do końca wie w jaki sposób te typy rozróżnić. Niektórzy mogą spróbować wyszukać informacje… I tu pojawia się problem – otóż ŻADNEGO oficjalnego podziału na typy angielskie, włoskie, skandynawskie czy amerykańskie nie ma.
Jest to umowne określenie, niejednokrotnie mające na celu usprawiedliwienie pewnych wad psa:
– ma krótkie futro? powiem, że typ amerykański.
– kupka futra na króciutkich łapach?? powiem, że angielski.

Oczywiście nie dotyczy to wszystkich hodowców i nie zawsze jest to sposób na usprawiedliwienie wad. Przecież wystarczy postawić kilka samoyedów obok siebie i od razu widać różnice w wyglądzie, które z czegoś jednak wynikają. Jednak każdy prawdziwy hodowca powinien przede wszystkim porównywać swoje psy do ideału czyli wzorca rasy, a nie starać się hodować wyimaginowane typy. Czy co gorsza usprawiedliwiać niedociągnięcia w ten oto sposób. 

Polskę obowiązuje wzorzec FCI, który w miarę szczegółowo określa pożądane i niechciane cechy idealnego Samoyeda. Poza wzorcem FCI na świecie obowiązują też inne wzorce tej samej rasy, które w mniejszym lub większym stopniu różnią się od siebie (wzorzec KC, ANKC, CKC oraz AKC). Największa różnica jest głównie w wielkościach wzorca angielskiego i australijskiego względem wzorca FCI, amerykańskiego i kanadyjskiego.

Niektóre hodowle, opierające się na zagranicznych importach lub kryjące importowanymi psami spoza FCI, uzyskują szczenięta – chcąc, nie chcąc – przypominające osobniki mieszkające w danym regionie, często podległym innemu wzorcowi. Ktoś może celowo podtrzymywać ten wygląd w następnych pokoleniach i koniec końców Samoyedy z tej linii będą wówczas różnić się od psów hodowanych od wielu pokoleń wyłącznie pod wzorzec FCI. Stąd niektórzy zaczęli określać typy, odnosząc się do miejsca wykształcenia się danej linii hodowlanej, choć pies w danym typie i tak będzie oceniany przez pryzmat wzorca FCI w krajach członkowskich, a przynajmniej powinien być.

Istnieje jednak pewne bardziej oficjalne określenie typów – tak w Polsce, jak i za granicą, często podawane przy opracowaniach na temat rasy. Jest to podział na typ niedźwiedzia, wilka i lisa, przy czym lis jest typem całkowicie niepożądanym w hodowli. Prawdopodobnie każdy kiedyś się spotkał z tymi określeniami.